Paciornica brusznicowa (Monilinia urnula (Weinm.) Whetzel) – gatunek grzybów z rodziny twardnicowatych (Sclerotiniaceae). Występuje w Europie i Azji, w tym także w Polsce. Rozwija się na owocach borówki brusznicy (Vaccinium vitis-idaea).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Monilinia, Sclerotiniaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1832 r. Johann Anton Weinmann, nadając mu nazwę Peziza urnula. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadał mu Herbert Hice Whetzel w 1945 r. Później zaliczano go do rodzajów Ciboria, Monilia, Sclerotinia, Stromatinia. Ma 7 synonimów. Polska nazwa występuje w pracy M.A. Chmiel.
Morfologia i rozwój Owocnik Jesienią na porażonych owocach tworzy czerwonawo-brązowe pseudosklerocja, ale kształt owocu nie ulega przy tym zmianie. Późną wiosną (od końca maja do początku czerwca), na zeszłorocznych, zmumifikowanych owocach powstają osadzone na trzonie owocniki typu apotecjum (miseczka). Owocniki mają średnicę 5–8 mm i są ochrowobrązowe, początkowo niemal kuliste, potem miseczkowate. Trzon jest cienki, o wysokości do 50 mm, czarnobrązowy. U jego nasady widoczne są pęczki grubościennych ryzoidów.