Lossen – duński stawiacz min z okresu obu wojen światowych, zbudowany w 1910 roku w Danii, później wschodnioniemiecki holownik ratowniczy Wismar, pozostający w służbie do 1962 roku.
Wszedł do służby w Duńskiej Marynarce Wojennej w 1911 roku. Został samozatopiony w Kopenhadze 29 września 1943 roku w celu uniknięcia przejęcia przez Niemców. Po wojnie został gruntownie przebudowany i służył w Marynarce Ludowej NRD do 1962 roku jako holownik ratowniczy.
Budowa i opis Stawiacz min „Lossen” został zbudowany dla Duńskiej Marynarki Wojennej w stoczni Marynarki w Kopenhadze jako pojedynczy okręt. Stępkę pod jego budowę położono 5 stycznia 1910 roku, pod numerem stoczniowym 101, a wodowano go 5 października 1910 roku. Okręt wszedł do służby 13 października 1911 roku.
Okręt był niewielkim stawiaczem min, przypominającym jednostkę cywilną, z podniesionym pokładem na samym dziobie i obniżeniem pokładu przed centralną grupą nadbudówek ze ścianami stanowiącymi przedłużenie burt, oraz z nawisającą rufą. Bezpośrednio za mostkiem znajdował się pojedynczy cienki komin. Wyporność wynosiła 624 tony (według innych danych, 640 ton). Jego długość wynosiła 48,55 m, szerokość 8,53 m, a zanurzenie do 3,1 m. Napędzała go jedna maszyna parowa potrójnego rozprężania własnej produkcji stoczni o mocy indykowanej 900 KM.