Parę dostarczały dwa kotły wodnorurkowe. Prędkość maksymalna wynosiła 12 węzłów. Zapas węgla wynosił 44 tony. Załoga wynosiła 53 osoby do 62 osób.
Uzbrojenie obejmowało dwie armaty kalibru 75 mm i dwa karabiny maszynowe. Armaty ustawione były na pokładzie dziobowym i na końcu nadbudówki. Okręt mógł przenosić na torach minowych na pokładzie 175 min kotwicznych. Mimo niewielkich rozmiarów jednostki, przenosił największą liczbę min wśród duńskich stawiaczy min zbudowanych do II wojny światowejNa podstawie i .
Służba w Danii „Lossen” służył podczas I wojny światowej, w której Dania była neutralna, oraz w okresie międzywojennym. U progu II wojny światowej był najstarszym z duńskich stawiaczy min i był przewidziany do zastąpienia przez nowy okręt „Lindormen”, który wszedł do służby w 1940 roku, lecz nie doszło do jego wycofania z uwagi na wybuch wojny. Wraz z innymi siłami marynarki duńskiej pełnił służbę w ochronie neutralności Danii, bazując w Kopenhadze. Pozostał w składzie marynarki również po zajęciu Danii przez Niemcy w kwietniu 1940 roku. Podczas niemieckiej próby zajęcia duńskiej floty 29 sierpnia 1943 roku został uszkodzony ładunkami wybuchowymi i samozatopiony przez załogę w Kopenhadze.