Antonio Giolitti (ur. 12 lutego 1915 w Rzymie, zm. 8 lutego 2010 tamże) – włoski polityk i publicysta, członek ruchu oporu podczas II wojny światowej. Długoletni parlamentarzysta, trzykrotny minister budżetu, w latach 1977–1985 członek Komisji Europejskiej.

Życiorys Syn Giuseppe Giolittiego i Marii Tami, wnuk polityka Giovanniego Giolittiego. W 1937 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza”, przez dwa lata pracował w Turynie, następnie był zatrudniony w ministerstwie edukacji. W 1940 dołączył do Włoskiej Partii Komunistycznej, zaangażował się w działalność ruchu oporu. W październiku 1942 aresztowany pod zarzutem dywersji, następnie zwolniony wobec braku dowodów. Przystąpił do partyzanckich Brygad Garibaldiego, gdzie pełnił funkcję komisarza politycznego. W 1944 doznał ciężkich obrażeń po wypadku motocyklowym, następnie do kwietnia 1945 leczył się we Francji, po czym wrócił do Włoch. W latach powojennych zajął się publicystyką, pisywał do gazet politycznych i kulturalnych, wydał kilka książek, ponadto tłumaczył głównie z języka niemieckiego. Pracował jako konsultant i edytor w wydawnictwie Giulio Einaudi Editore, m.in. przy serii Serie di politica economica.