W kościele odbywały się msze dla ludności zamieszkałej w pobliskich wsiach na południe od Wrocławia, m.in. dla Glinianek, Hub, Nowej Wsi i Borka. W latach 1609–1610 świątynię rozbudowano. W 1648 roku kościół przeszedł pod władanie katolików i pozostał pod nim do 1708 roku. 15 lutego 1742 roku świątynia została podniesiona do rangi kościoła filialnego parafii św. Marii Magdaleny i obsługiwała ludność ewangelicką ze wsi Nowa Wieś, Gajowic, Szczepina, Wojszyc, Oporowa, Grabiszyna, Muchoboru Wielkiego, Muchoboru Małego, Hub, Księża Małego, Księża Wielkiego, Tarnogaju i Dworka. Od 1757 roku opiekę duchową proboszcz świątyni roztaczał także nad regimentem kirasjerów stacjonujących na Grabiszynie. W 1768 roku, po wojnie siedmioletniej, kościół odnowiono i odremontowano, a następnie ponownie poświęcono. W 1777 roku zamknięto otaczający go cmentarz. 12 listopada 1854 roku kościół doszczętnie spłonął.
Opis architektoniczny