Opancerzenie kazamaty tworzyły płyty żelazne grubości 76 mm (3 cale) na podkładzie z drewna grubości 30 cm (12 cali). Podobnie opancerzona była również kazamata rufowa, na podkładzie drewnianym grubości 20 cm (8 cali). Burty były chronione 30-centymetrową osłoną drewnianą pokrytą 2-calowymi (51 mm) płytami żelaznymi, sięgającymi poniżej linii wodnej. Pokład był pokryty płytami grubości 25 mm (1 cal). Masa pancerza wynosiła około 480 ton.
Napęd okrętu stanowiły dwa boczne koła łopatkowe, umieszczone w wycięciach blisko rufy, a dodatkowo dwie śruby o średnicy 6 stóp (ok. 183 mm). Taki nietypowy układ, zastosowany jeszcze na kanonierce „Indianola”, był wybrany w celu polepszenia manewrowości szerokiego okrętu. Koła i śruby poruszane były indywidualnie przez cztery maszyny parowe, w tym maszyny poruszające kołami miały średnicę cylindra i skok tłoka 76 × 183 cm (30″ × 6′), a napędzające śruby za pomocą przekładni – 51 × 51 cm (20″ × 20″). Parę dostarczały kotły parowe, z których spaliny odprowadzano przed dwa wysokie kominy ustawione obok siebie, typowe dla amerykańskich statków rzecznych. Prędkość wynosiła 10 mil na godzinę pod prąd (16 km/h).