Albert Léon Louis Coppé (ur. 26 listopada 1911 w Brugii, zm. 30 marca 1999 w Tervuren) – belgijski (flamandzki) polityk i ekonomista, nauczyciel akademicki. Deputowany krajowy, w latach 1950–1952 minister, członek (1952–1967) i p.o. przewodniczącego (1967) Wysokiej Władzy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, w latach 1967–1973 członek Komisji Europejskiej.

Życiorys Pochodził z rodziny handlowców, urodził się jako czwarte z ośmiorga dzieci Alberta Coppé seniora i Hélène Mahieu. Podczas I wojny światowej wraz z rodziną przebywał w Holandii, uczył się w szkole w Haarlemie, w 1918 powrócił do Brugii. Od 1929 do 1935 studiował na Katolickim Uniwersytecie w Lowanium, uzyskując dyplomy z finansów, nauk społecznych i ekonomii stosowanej. W 1939 obronił doktorat nauk ekonomicznych, specjalizując się w statystyce. W maju 1940 zmobilizowany do wojska, do sierpnia tegoż roku walczył m.in. na terytorium Francji. Autor książek, w trakcie II wojny światowej był publicystą ekonomicznym m.in. w gazecie „De Nieuwe Standaard” i doradcą ministra ekonomii. W 1950 został profesorem na macierzystej uczelni (wykładał tam do 1983).