Były one podstawą napisania przez Jadwigę Pietruszyńską pracy magisterskiej.
W 1936 i 1937 Łucjan Kamieński wraz z Konradem Pałubickim dokonali rejestracji terenowych na Śląsku. W 193 odbyły się ostatnie nagrania przed wybuchem wojny, które miały miejsce we Włoszakowicach.
Zbiory Już w pierwszym miesiącu funkcjonowania archiwum zarejestrowano materiał na 80 wałkach woskowych. Były to nagrania z terenów Wielkopolski, w późniejszych latach (1932–1933) dokonano także rejestracji na Kaszubach w następujących miejscowościach: Borsk, Rybaki (Wdzydze Tucholskie), Wdzydze Kiszewskie, Przytarnia, Wiele, Kliczkowy, Joniny, Brzeźno Szlacheckie, Jaranty, Niepszczołąg, Zanie, Swornigace, Czarnowo, Leśno, Brusy, Zalesie, Męcikał. Na podstawie tych nagrań Łucjan Kamieński wydał publikację „Pieśni ludu pomorskiego”.
W 1935 nagrania zgromadzone w RAF liczyły 2231 fonogramów, większość z nich zawierała materiał muzyczny z Wielkopolski (1591), Pomorza (327), Pienin (190) oraz Mazowsza (119). Cztery z zarejestrowanych fonogramów zawierały materiał szwedzki (nagrań dokonano w pracowni w Poznaniu).