Do wybuchu wojny w archiwum zgromadzono ponad 4020Jackowski J. P., The Oldest Sound Archive of Traditional Music in Poland in Relation to Current Challenges, w: „Tautosakos darbai / Folklore Studies”, Vol. 31. Ed. by L. Būgienė. Vilnius: Institute of Lithuanian Literature and Folklore, 2006. s. 25–39. zapisów dźwiękowych, zarejestrowanych w większości na wałkach woskowych, a w części (od 1934) także na płytach żelatynowych. Z bogatego zbioru nagrań wojnę przetrwały jedynie 22 wałki woskowe, nagranie w 1930 r. w Nowym Tomyślu, rejestracje te zawierały dokumentację muzycznej rodziny Kulawiaków: dudziarza Michała Kulawiaka. Ocalały także kopie rejestracji z Domachowa z 1936, podczas których nagrano m.in. dudziarza Antoniego Maleszkę.
Część nagranego materiału dostępna jest dziś w postaci pośredniej, dzięki transkrypcjom nutowym, są to: „Pieśni ludu pomorskiego” Łucjana Kamieńskiego i „Wiwaty” Bożeny Czyżykowskiej oraz zapis jednej z pieśni nagranych na Śląsku – „Nie będziesz, leleńku, nie będziesz rykował”.