Witold, Kazimierz Winkler (ur. 23 stycznia 1917 w Grybowie, zm. 10 marca 1983 w Oxford) – kapitan, lotnik obserwator Polskich Sił Powietrznych, odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Życiorys Uczęszczał do Gimnazjum Realnego w Grybowie. W styczniu 1937 roku i został przyjęty do Szkoły Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu którą ukończył w kwietniu 1938 roku. W styczniu 1939 został skierowany do 6 Batalionu Telegraficznego. Po zbrojnej agresji Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 walczył w tym batalionie pod Jarosławiem, Dolnym Leżajskiem, Lubaczowem, Niemirowem, Żółkwią, Złoczowem, Tarnopolem, Buczaczem, Tyśmienicą i Kołomyją. Po zakończeniu walk ewakuował się przez Rumunię, Jugosławię do Wielkiej Brytanii. W lipcu 1940 wstąpił do Royal Air Force (nr służbowy RAF, P-1841), rozpoczął szkolenie na nawigatora lotniczego w Wielkiej Brytanii oraz Kanadzie. W grudniu 1942 rozpoczął szkolenie w Oddziale Wyszkolenia Bojowego (OTU18) RAF Bramcote, gdzie były szkolone załogi polskich dywizjonów bombowych. W maju 1943 zaczął wykonywać loty bojowe na bombowcach Vickers Wellington w 300 Dywizjonie Bombowym „Ziemi Mazowieckiej". Winkler jako nawigator wykonał 30 lotów bojowych nad terenami zajętymi przez Niemcy, w tym bombardowania miast: Hanoweru, Hamburga, Kolonii, Düsseldorfu, Wuppertalu, Essen oraz innych ważnych celów w Zagłębiu Ruhry.