Poliptyk fromborski, także Ołtarz Najświętszej Maryi Panny – późnogotycki ołtarz wieloskrzydłowy w bazylice archikatedralnej we Fromborku.

Historia Ołtarz ufundował biskup warmiński Mikołaj Tungen. Ukończono go w 1504 roku, w czasach następcy Łukasza Watzenrodego, wuja Mikołaja Kopernika. Wykonał go nieznany z imienia Mistrz z Torunia (mistrz św. Wolfganga). Konsekracja ołtarza odbyła się w 1509 roku we Fromborku. Przez 243 lata poliptyk pełnił rolę głównego ołtarza fromborskiej katedry. W 1752 poliptyk został zastąpiony nowym ołtarzem ufundowanym przez Adama Stanisława Grabowskiego. W 1907 przeprowadzono prace restauratorskie. Przed zakończeniem II wojny światowej Niemcy wywieźli elementy rzeźbione, pozostawiając w katedrze samą malowana szafę. W latach 50. XX wieku odnajdywano brakujące rzeźby w różnych kościołach Warmii. Zniszczoną figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem oraz trzech spośród czterech Ojców Kościoła odzyskano z kościoła w Ruciance. W 1954 odnaleziono w Chruścielu sceny z życia Marii: Zwiastowanie, Nawiedzenie, Pokłon Trzech Króli oraz Wniebowzięcie z datą wykonania ołtarza. W poszukiwania, oprócz władz kościelnych, zaangażowany był, m.in. Centralny Zarząd Muzeów i Ochrony Zabytków oraz Wojewódzki Konserwator Zabytków z Olsztyna.