César de Sousa Mendes do Amaral e Abranches (ur. 19 lipca 1885 w Cabanas de Viriato, zm. 1955) – portugalski dyplomata, poseł w Polsce w latach 1933–1939; zaangażowany w pomoc Polakom podczas II wojny światowej.
Życiorys César de Sousa Mendes, podobnie jak jego brat bliźniak Aristides de Sousa Mendes, z wykształcenia był prawnikiem po Uniwersytecie w Coimbrze (dyplom uzyskał w 1907), a z zawodu był dyplomatą. Był między innymi posłem w Japonii (1915). W latach 1932–1933 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych w rządzie António Salazara. Został zwolniony ze stanowiska ze względu na konflikt z dyrektorem generalnym urzędu, Pedro Tovar de Lemos. We wrześniu 1933 objął stanowisko posła w Polsce. lewo|mały|Budynek d. Ambasady Portugalii w Warszawie przy al. Róż 1 (widok w 2011) Po inwazji Niemiec na Polskę w gmachu poselstwa Portugalii udzielano Polakom pomocy. Podziemia budynku udostępniono jako schron podczas nalotów. Podczas oblężenia Warszawy César de Sousa Mendes dzielił się z ludnością cywilną żywnością przeznaczoną dla placówek dyplomatycznych. Pod koniec września opuścił Warszawę i przeniósł się do poselstwa w Rydze. Pomógł w ewakuacji na Łotwę nauczycielce Cecylii Dolacie, gdzie została zatrudniona w tamtejszym poselstwie Portugalii.