Wbrew obowiązującym przepisom, Sousa Mendes nakazał wystawić jej portugalski paszport. Dzięki niemu po zajęciu Łotwy przez Związek Sowiecki mogła bezpiecznie wyjechać do Lizbony, gdzie mieszkała do końca wojny.
César de Sousa Mendes podjął starania w portugalskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych o wypłacenie zapomóg znajdujących się w trudnej sytuacji rodzinom polskich pracowników warszawskiego poselstwa.
Jego brat, Aristides de Sousa Mendes, w 1940 był konsulem w Bordeaux. Zaangażował się w masowym wydawaniu wiz uchodźcom, także z Polski. Został za to odsunięty od służby. César de Sousa Mendes pomagał mu w tym procederze.
Po wojnie César de Sousa Mendes kierował placówkami w Meksyku i Szwajcarii.
W 1909 ożenił się z Marią Luisą de Moncada Alpoim e Vasconcelos, z którą miał dwóch synów i cztery córki.
W 2021 w uznaniu dla ratowania Polaków otrzymał przyznawany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Medal Virtus et FraternitasPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 maja 2021 r. o nadaniu odznaczeń ()..