W rezultacie już 7 maja 1933 usiłował ukraść odzież z domu Jozefa Lamersa z Novej Topoli. Ze strachu przed powrotem do więzienia za naruszenie warunków zwolnienia przestał zgłaszać się na policję i zbiegł do Slawonii. Tam także nie mógł znaleźć pracy, ponieważ nie miał żadnych dokumentów. Podczas powrotu został zatrzymany w Odžaku przez żandarmerię, której podał fałszywe dane osobowe, a potem osadzony w areszcie za brak dokumentów. Uciekł stamtąd pierwszej nocy.
Udał się w okolice Prnjavoru, gdzie znalazł wsparcie ze strony kolegów poznanych podczas odbywania kar. Wpierw udał się do fałszerza Eduarda Sovy, który miał mu pomóc wyrobić dokumenty na nowe nazwisko. Przez kolejne miesiące pomagał Sovie i innym przestępcom (m.in. Franjo Kušurowi, braciom Vološin, braciom Mađaši, braciom Šajinović), w większości Polakom, za co ci w zamian zapewniali mu dach nad głową i jedzenie. Przekazywali Konopce także informacje o patrolach żandarmerii oraz o tym, co i gdzie może ukraść, aby później mógł się z nimi podzielić łupami. Konopka utrzymywał kontakty seksualne z córkami i żonami części wspólników (np. żoną Jozefa Vološina – Franciką, żoną Mihajla Opala – Branką, córką Franca Vladoha – Stanislavą), za ich wiedzą i zgodą. Kochanki także pomagały mu w przestępczej działalności.