Filogeneza Miniopteridae w niektórych ujęciach były traktowane w randze podrodziny w rodzinie mroczkowatych (Vespertilionidae), lecz opublikowane w 2013 roku wyniki badań naukowych wykazały znaczną odmienność gatunków z rodzaju Miniopterus od mroczkowatych pod względem morfologii, embriologii, immunologii, a także genetyki (między innymi podkasańcowate mają nieco inny kształt zębów i większe plemniki, co po raz pierwszy zauważono u podkasańca zwyczajnego). Autorzy tych badań wskazali na konieczność utworzenia dla tej grupy odrębnej, siostrzanej w stosunku do Vespertilionidae rodziny Miniopteridae z jednym rodzajem podkasaniec (Miniopterus).
Rewizje taksonomiczne oparte na badaniu DNA wskazują, że Miniopterus schreibersii, który tradycyjnie grupował wiele podgatunków rozmieszczonych również w Afryce Subsaharyjskiej, Azji i Australii, powinien zostać gatunkiem monotypowym, obejmującym swym zasięgiem Europę, Afrykę Północną i część Bliskiego Wschodu, a podtaksony z rejonów tropikalnych powinny uzyskać status odrębnych gatunków. Okazało się, że nie są one wcale blisko spokrewnione z podkasańcem zwyczajnym – najbliższymi jego krewnymi są podkasaniec pozłacany (M. pallidus) ze Środkowego Wschodu i M. maghrebensis z Maghrebu, który był do 2014 roku uznawany za jedną z populacji M. schreibersii – do czasu zbadania próbek DNA.