thumb|280px|Kiyonaga Torii (1752-1815), Łaźnia dla kobiet thumb|280px|Ashi-yu, małe tradycyjne baseny gorącej wody, przeważnie w miejscach publicznych, służące do moczenia stóp – płatna łaźnia publiczna w Japonii.

Opis W nie tak odległej przeszłości nie każdy miał dostęp do kąpieli w domu, zwłaszcza w miastach, ponieważ podgrzewanie wody było kosztowne, a także stwarzało potencjalne zagrożenie pożarowe. Po prostu bardziej sensowne było posiadanie przez wioskę głównej łaźni, a ponieważ populacja miejska szybko rosła po wojnie, stały się one jeszcze bardziej potrzebne. Służą podwójnemu celowi: kąpieli i spotkaniom towarzyskim z członkami lokalnej społeczności.

Liczba łaźni w Japonii spadła do około 2800 w 2012 roku. Są one oznaczone znakiem ゆ (yu, gorąca woda, kąpiel, źródło). Istnieją małe sentō w starszym stylu, które mają długą historię i służyły wielu pokoleniom, ale są też nowsze „super sento” (スーパー銭湯 sūpā sentō), które przypominają Disneyland kąpieli i relaksu.

W lokalnym sentō wejście dla mężczyzn i kobiet oddzielone jest ladą recepcyjną, gdzie personel pobiera opłatę. Koszt to zwykle kilkaset jenów, ale może się różnić w zależności od udogodnień w środku.