„Vikrant” miał dwie windy lotnicze, w osi symetrii pokładu, powiększone w stosunku do oryginalnego projektu.

Załoga obejmowała normalnie 1075 osób, a w czasie wojny była zwiększana do maksymalnie 1345 osób.

Grupa lotnicza thumb|Hawker Sea Hawk jako eksponat na pokładzie „Vikranta” thumb|Śmigłowiec Alouette/Chetak na podnośniku na okręcie-muzeum Według oryginalnego projektu z okresu II wojny światowej okręt miał przenosić do 37 ówczesnych samolotów pokładowych o napędzie śmigłowym. W służbie „Vikrant” przenosił normalnie do 21 samolotów i śmigłowców, aczkolwiek zwykle było ich 16–17. Początkowo typowa grupa lotnicza obejmowała dziesięć brytyjskich samolotów myśliwsko-szturmowych Hawker Sea Hawk, cztery samoloty zwalczania okrętów podwodnych Breguet 1050 Alizé produkcji francuskiej i dwa śmigłowce poszukiwawczo-ratunkowe Alouette III. Podczas wojny 1971 roku zwiększono skład grupy do 25 statków powietrznych (18 Sea Hawk, pięć Alizé i dwa Alouette).

Samoloty Sea Hawk FGA.6, zakupione w Wielkiej Brytanii, używane były na lotniskowcu przez dywizjon , Alizé przez dywizjon , a śmigłowce Alouette przez dywizjon .