Indie zdawały sobie sprawę z tego, że samoloty Sea Hawk były już w tym czasie przestarzałe i początkowo miały nadzieję nabyć dla niego francuskie nowocześniejsze samoloty Dassault Étendard IV, lecz wymagałoby to zastosowania dłuższej katapulty i dalej idących zmian konstrukcji, połączonych z likwidacją dziobowego podnośnika, do czego nie była skłonna strona brytyjska. Wybrano natomiast francuskie samoloty ZOP Alizé stanowiące tańszą alternatywę dla brytyjskich Fairey Gannet tej samej klasy, mimo że wymagały one modyfikacji katapulty. W 1969 roku Indie starały się następnie nabyć amerykańskie pokładowe samoloty szturmowe Douglas A-4 Skyhawk, ale USA odmówiły ich sprzedaży. Na początku lat 70. nabyto natomiast brytyjskie śmigłowce przeciwpodwodne Westland Sea King Mk 42, które zaczęły zastępować samoloty Alizé. Zamiast lekkich śmigłowców Alouette III używany był także ich indyjski licencyjny wariant HAL Chetak.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — INS Vikrant (1945) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.