Budynku, mimo że jedna z jego części, czyli dawna infirmeria stanowiła własność kościelną, nie zajęto na poczet austriackiego Funduszu Religijnego. mały|Jedna z sal wystawienniczych akademioli W 1810 roku bądź latach 1814–1817 na polecenie dyrektora gimnazjum kamienicę gruntownie przebudowano, m.in. łącząc ją poprzez wyburzenie części ścian z sąsiednim domem Mikołajowskim. W ramach prac obie budowle zostały także nakryte wspólnym dachem.
Przez okres XIX wieku budynek pełnił funkcje szkolne. Do 1849 roku mieściły się tam pomieszczenia gimnazjum. W latach 1880–1896 budynek wykorzystywany był przez szkołę obwodową, a następnie w latach 1896–1903 pełnił funkcję siedziby żeńskiej szkoły wydziałowej. Funkcje szkolne przestał sprawować ze względu na swój zły stan techniczny, określony przez władze miejskie mianem rudery. Planowano wówczas co prawda jego całościową przebudowę, jednakże ostatecznie od pomysłu odstąpiono.
W 1938 roku budynek, decyzją biskupa Franciszka Lisowskiego, na własność zakupiła tarnowska kuria diecezjalna.