W czasie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej, decyzją kurii dom zabezpieczono przed dalszym niszczeniem, a w 1944 roku zdecydowano o przeznaczeniu go na cele Muzeum Diecezjalnego. mały|Wnętrze budynku, widoczna przestronna sala powstała w wyniku zdjęcia pierwszego piętra W latach 1948–1952 przeprowadzono rewitalizację budynku, w ramach której przystosowano go także do celów muzealnych. W ramach szeroko zakrojonych prac budowalnych zdjęto m.in. strop między kondygnacjami, zlikwidowano klatkę schodową, założono nowy strop belkowy, odkryto oryginalne wątki muru oraz nakryto budowlę nowym dachem. Ponadto utworzono także zdobienia w formie pseudosgraffitowej dekoracji.
W 1991 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych ówczesnego województwa tarnowskiego (nr rejestru A-338 z dnia 19 lipca 1991 roku). Jego nazwa (akademiola) pochodzi od określenia pierwszej tarnowskiej szkoły. Współcześnie wykorzystywany jest przez tarnowskie Muzeum Diecezjalne, mieści się w nim galeria małopolskiej sztuki gotyckiej, eksponowane są tu dzieła malarskie oraz rzeźbiarskie. W akademioli wystawiany jest m.in. obraz Opłakiwanie z Chromanic, a także rzeźba św. Jana Chrzciciela na misie z II poł.