W latach 1934–1939 był nauczycielem fizyki w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Jego wychowankami byli późniejsi działacze konspiracji, żołnierze Szarych Szeregów i Armii Krajowej, którzy polegli w czasie II Wojny Światowej: Jan Bytnar „Rudy”, Tadeusz Zawadzki „Zośka”, Aleksy Dawidowski, Jan Wuttke. Uważał tę klasę za wybitnie uzdolnioną i stawiającą wielkie wymagania przed nauczycielem.

W maju 1939 wraz z klasą matematyczno-przyrodniczą oraz klasą humanistyczną, w której uczył się Krzysztof Kamil Baczyński, udał się na tradycyjną pielgrzymkę maturzystów Batorego do Częstochowy. Zdjęcia z tego wydarzenia ilustrowały artykuły w miesięczniku „Ty i Ja”, w sierpniu 1970 oraz w Życiu Warszawy nr 54, 4-5 marca 1989.

W latach 1937–1939 pracował także w Państwowym Instytucie Robót Ręcznych w Warszawie. Od stycznia 1940 do lutego 1945 pracował w Publicznej Szkole Powszechnej w Komorowie k. Pruszkowa, jednocześnie ucząc na tajnych kompletach w zakresie szkoły średniej w Warszawie i w Pruszkowie, a po powstaniu warszawskim, gdy wraz z rodziną znalazł się w Olszance, także uczył w Puszczy Mariańskiej.

Brał czynny udział w powojennej odbudowie Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego, gdzie ponownie uczył fizyki od lutego 1945 do września 1947.