Pozycja Ptolemeuszy w regionie osłabła znacznie po klęsce u wybrzeży wyspy Andros; ponadto mieli oni w owym okresie do zrealizowania inne cele strategiczne w Lewancie i Azji Mniejszej. W związku z tym Egipt zrezygnował z obecności w środkowej części Morza Egejskiego, z wyjątkiem Thery, gdzie utrzymywano garnizon. Niektórzy uczeni, jak William Woodthorpe Tarn i Maurice Holleaux, sugerowali, że wycofanie się Ptolemeuszy doprowadziło do przejęcia kontroli nad Cykladami przez Macedonię, podczas gdy inni, jak Hendrik van Gelder, czy P.M. Fraser i G.E. Bean, skłaniali się ku twierdzeniu, że realną władzę nad wyspami przejęli Rodyjczycy, albo bezpośrednio po wycofaniu się Egiptu, albo, co bardziej prawdopodobne, kilkadziesiąt lat później. Reger uważa z kolei, opierając się na dowodach epigraficznych i innych, że Macedończycy uzyskali wpływy na niektórych wyspach, jak Andros, Delos i być może Keos i Kythnos, zaś pozostałe wyspy dawnego Związku zyskały do końca stulecia polityczną autonomię.
W międzyczasie Rodos zyskało status naczelnej potęgi morskiej na Morzu Egejskim.