W trosce o swoje interesy handlowe, zwłaszcza o handel zbożem, Rodyjczycy aktywnie zwalczali lokalnych piratów, takich jak Demetriusz z Faros, oraz angażowali się w walkę o wpływy przeciw poleis kreteńskim i Lidze Etolskiej; W 201 p.n.e., podczas wojny kreteńskiej, Filip V Macedoński na czele swojej floty podbił Cyklady, ale już w następnym roku Rodyjczycy zajęli większość wysp z wyjątkiem macedońskich wówczas Andros, Paros i Kythnos. W związku z dalszym osłabieniem Macedonii, m.in. w wyniku drugiej wojniy macedońskiej, Związek został wkrótce – dokładna data tego zdarzenia nie jest możliwa do ustalenia – uformowany na nowo, tym razem pod hegemonią Rodos. W przeciwieństwie do pierwotnego Związku, Drugi Związek Wyspiarzy wydaje się mieć charakter bardziej dobrowolny. Najprawdopodobniej Drugi Związek funkcjonował do trzeciej wojny macedońskiej i związanego z nią utracenia przez Rodos niepodległości; niektórzy historycy uważają, że mógł on zacząć się rozpadać wcześniej.