Kilkadziesiąt lat później, w 1885 roku, generał Antonio Guzmán Blanco podpisał w Londynie umowę z Miguelem Tejerą na zainstalowanie nowej mennicy, która miała mieć siedzibę w Caracas lub La Guaira, a której surowcem miało być złoto wydobywanie w kopalniach Guayany. Tejera przekazał koncesję francuskiej firmie C.A. La Monnaie, która była związana z grupą biznesową braci Péreire. Umowa, ważna przez 20 lat, przewidywała, że nowy instytut powinien wybić cztery miliony boliwarów w złocie i srebrze. Nowa mennica została zainaugurowana przez Guzmána Blanco 16 października 1886 roku i mieściła się przy Esquina El Cuño. Rząd stał się nadzorcą bicia monet poprzez Inspektora Krajowego w Pancho. Podobno, gdy Inspektor pokazał Prezydentowi kopię pierwszych złotych monet wyprodukowanych przez tę Izbę, ten wykrzyknął: “Jakie piękne, Pancho!” stąd przydomek nadany tym monetom.