Jego obecność pod Damaszkiem dowodzi zaś, że w owym okresie przejął inicjatywę strategiczną i atakował należące przed wojną do Ptolemeuszy tereny Celesyrii.
Jednocześnie w Azji Mniejszej brat Seleukosa, Antioch Hieraks (według Coşkuna w porozumieniu z Ptolemeuszem) dążył do politycznego uniezależnienia się, co skłoniło władcę Seleukidów do zakończenia wojny z Egiptem. W 241 p.n.e. doszło do zawarcia pokoju. Nieco inaczej końcówkę wojny opisuje Altay Coşkun, który zaproponował nowe datowanie i kolejność kluczowych etapów wojny, i którego zdaniem to konflikt między Seleukosem i Antiochem Hieraksem zakończył się jako pierwszy, a to skłoniło Ptolemeusza do podjęcia rokowań pokojowych.
Skutki W ręce armii Ptolemeusza wpadły olbrzymie łupy zrabowane na terenach imperium Seleucydów. Zgodnie z opisem pozostawionym przez króla Egiptu miały one wartość 40000 talentów. Ptolemeusz odzyskał między innymi posągi bogów egipskich, zrabowane 300 lat wcześniej przez króla perskiego Kambyzesa. Według inskrypcji Ptolemeusza liczba tych posągów miała wynosić 2500. Następnie zwrócił je świątyniom egipskim, czym zaskarbił sobie przychylność lokalnych kapłanów. Na mocy traktatu pokojowego zawartego w 241 p.n.e.