Józef Joniec (ur. 11 marca 1900 w Sowlinach, zm. 21 grudnia 1956 w Oświęcimiu) – polski duchowny katolicki, główny kapelan Brygady Strzelców Karpackich w latach 1940–1942.

Życiorys Józef Joniec urodził się w Sowlinach na Limanowszczyźnie, w rodzinie rolników Wojciecha i Agaty z Rysiów 11 marca 1900 roku. Miał trójkę rodzeństwa: brata Jana i siostry Anielę i Józefę. Z domu rodzinnego wyniósł wychowanie głęboko religijne i patriotyczne. Był harcerzem. Ukończył czteroletnią szkołę powszechną w Limanowej w 1911 roku. Następnie uczęszczał do Gimnazjum im. Jana Długosza w Nowym Sączu.

Po wybuchu I wojny światowej, podczas bitwy pod Limanową w dniach 2–12 grudnia 1914 przebywał w rodzinnym domu w Sowlinach. W 1916 roku przerwał naukę w gimnazjum i zaciągnął się do Legionów Polskich. Został przydzielony do II Brygady Karpackiej. W lipcu 1916 roku brał udział w bitwie pod Kostiuchnówką na Wołyniu oraz w walkach nad Stochodem. W lipcu 1917 II brygada weszła w skład Polskiego Korpusu Posiłkowego. Joniec należał do pułku kawalerii pod dowództwem mjr. Juliusza Ostoi–Zagórskiego, stacjonującego w Stryju na Bukowinie. Po podpisaniu traktatu brzeskiego w 1918 roku był wraz z innymi żołnierzami internowany na Węgrzech.