Podczas urlopu 31 października 1918 roku kpr. Joniec wraz z por. Winiarskim i kpt. Jakubowskim zajęli posterunek austriackiej żandarmerii w Limanowej oraz rozbroili załogę obozu jenieckiego w rafinerii w Sowlinach. W 1919 brał udział w walkach w Galicji Wschodniej, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po powrocie ze Lwowa ukończył naukę w Prywatnym Gimnazjum im. St. Jaworskiego w Krakowie. Po wybuchu wojny polsko-bolszewickiej Joniec zgłosił się do Wojska Polskiego 13 lipca 1920 roku. W stopniu wachmistrza 9 Pułku Ułanów Małopolskich wziął udział w bitwie pod Komarowem 31 sierpnia 1920 roku. Po wojnie 1 czerwca 1921 roku zdał maturę i jesienią 1921 roku wstąpił do diecezjalnego seminarium duchownego w Krakowie.
Po ukończeniu studiów filozoficzno-teologicznych przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Adama Stefana Sapiehy 19 września 1925 roku. Mszę prymicyjną odprawił w kościele pw. Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej 20 września 1925 roku. Homilię prymicyjną wygłosił ks. Władysław Grohs de Rosenburg. W latach 1925–1930 ks. Joniec był wikariuszem w Parafii Przenajświętszej Trójcy w Czarnym Dunajcu, w latach 1930–1940 proboszczem w Balinie w Parafii Chrystusa Króla, gdzie wraz z parafianami wybudował kościół i założył cmentarz.