tekst zamykał się wzmianką, że Szydłowscy po roku 1940 wyjechali do NiemiecZieliński 2002/3, s. 226.
Nie wiadomo, które wydarzenia wspomniane w obu tekstach były prawdą, a które fikcją, wymyśloną przez Mackiewicza; również formuła obu artykułów, a zwłaszcza drugiego, była niejasna. Na pierwszy rzut oka wyglądał on na tekst wspomnieniowo-historyczny, ale mógł również być rozumiany jako nowelka, zwłaszcza że w zakończeniu autor niejasno wspomniał o „zwyczajnej fabule powieści, do której nie mam prawa się mieszać, wplecionej w odcinek historii”Jan Zielinski, Sprawy i sprawki Miasojedowów, [w:] Archiwum Emigracji 56 (2002/2), ss. 224-225.
W roku 1957 Mackiewicz wydał swoją poprzednią powieść, Kontrę, dotycząca głównie wątków rosyjskich. Nie wiadomo dokładnie, kiedy przystąpił do pracy nad powieścią, opartą na losach Miasojedowa; w jej pierwodruku z roku 1962 wspomniał potem, że do pisania natchnął go znaleziony przypadkowo rok wcześniej (w roku 1961?) stary wycinek prasowy. Pięćdziesięciodziewięcioletni autor mieszkał w tym czasie w Monachium.