Nie wiadomo, czy negocjował wydanie pracy z innymi domami wydawniczymi i dlaczego zdecydował się na publikację w oficynie Bolesława Świderskiego, wcześniej nacjonalistycznego działacza ONR.

Dedykacja, wstęp i słowo odautorskie Książka dedykowana jest córce autora, Haluni Powieść poprzedza ok. dwustronicowy odautorski i niezatytułowany wstęp, tłumaczący genezę pracy. Mackiewicz cytuje artykuł, drukowany w londyńskim dzienniku The Times z 5 kwietnia 1915, który jakoby zainspirował go do napisania powieści. Artykuł jest krótką notatką o wykonaniu kary śmierci na rosyjskim szpiegu Miasojedowie. Mackiewicz pisze, że z dzieciństwa pamięta pewne szczegóły tego procesu, który potem wydał mu się swoistą rosyjską "sprawą Dreyfusa". Za interesującą uznał kwestię, dlaczego epizod ten został całkowicie zapomniany, a powieść przedstawił jako próbę odpowiedzi na to pytanie Książka zakończona jest jednostronicowym Od autora. Mackiewicz tłumaczy się w nim z umieszczenia w narracji obok postaci fikcyjnych również postaci historycznych, oraz prosi o wybaczenie jeśli niedokładnie je przedstawił.