thumb|Eduard Kullmann (1874) thumb|Zamach Kullmanna na Bismarcka

Eduard Kullmann (ur. 14 lipca 1853 w Magdeburgu, zm. 16 marca 1892 w Ambergu) – niemiecki bednarz, który w lipcu 1874 roku próbował zabić kanclerza Niemiec Ottona von Bismarcka.

Życiorys Eduard Kullmann był synem wędrownego handlarza ryb, który przeniósł się z katolickiego Eichsfeldu do Magdeburga-Alte Neustadt i odbył tam praktykę na bednarza. Był mocno związany z wyznaniem katolickim w Magdeburgu, na które duży wpływ miał protestantyzm. Jako wędrowny czeladnik pracował między innymi w Berlinie, Lubece, Charlottenburgu, Tangermünde i Salzwedel, był także członkiem katolickiego stowarzyszenia czeladników. W 1873 roku Kullmann został skazany na sześć miesięcy więzienia za zemstę na swoim byłym nauczycielu w Magdeburgu.

W maju 1874 roku udał się do Berlina na spotkanie z kanclerzem Ottonem von Bismarckiem ze względu na jego antykatolicką politykę Kulturkampfu, ale do spotkania nie doszło, postanowił więc Bismarcka zamordować. W drodze do Bad Kissingen, gdzie przebywał kanclerz, Kullmann długo ćwiczył strzelanie z pistoletu. 13 lipca 1874 roku około godziny 13:00 dokonał zamachu na Bismarcka przed Domem Dirufów w Bad Kissingen (dziś hotel „Kissinger Hof”).