Po wybuchu I wojny światowej został powołany 26 lipca 1914 do 88 pułku piechoty, z którym udał się na front wschodni. W dniu 23 września 1914 roku został pod Jarosławiem ranny i następne trzy miesiące spędził w szpitalu. Po wyleczeniu w Pradze ukończył kurs polowy i w dniu 16 lutego 1915 roku znalazł się ponownie na froncie, gdzie dowodził plutonem. Ponownie został ranny w dniu 6 kwietnia 1915 roku w dolinie rzeki Laborec. Po wyleczeniu objął w dniu 2 czerwca 1915 skierowany został do batalionu zapasowego w Szolnoku, gdzie był najpierw dowódca plutonu, a następnie kompanii. W tym czasie ukończył kolejny kurs polowy w Budapeszcie (15 lipiec – 15 sierpień 1915) oraz z powodu choroby płuc przebywał w szpitalu (21 września 1915 do 28 lutego 1916). Po wyleczeniu wrócił do służby w batalionie zapasowym, a w dniu 16 czerwca 1916 roku ponownie udał się na front jako dowódca kompanii marszowej. W dniu 5 września 1916 roku pod Hnilczem dostał się do niewoli rosyjskiej.

Został umieszczony w obozie jenieckim w Czelabińsku, gdzie w dniu 1 listopada 1916 roku zgłosił akces do Legionu Czechosłowackiego.