Pomimo zgłoszenia w dniu 15 lutego 1917 roku z uwagi na sytuację w Rosji został przeniesiony do obozu jenieckiego w Samarze, skąd dopiero udał się do czechosłowackiego 6 pułku strzelców w Boryspolu, gdzie zgłosił się 12 sierpnia 1917 roku, skąd został skierowany do szkoły oficerskiej. Po jej ukończeniu został 30 września 1917 roku dowódcą 2 kompanii uderzeniowej, w 1 czechosłowackim batalionie uderzeniowym. W tym batalionie pełnił służbę do czasu powrotu do Czechosłowacji. Był tam kolejno dowódcą kompanii, improwizowanego batalionu i zastępca dowódcy batalionu. Wziął udział w walkach odwrotowych z Ukrainy, a następnie w kolejnych walkach w czasie odwrotu do Władywostoku.
Po powrocie do Czechosłowacji pozostał w wojsku, gdzie był kolejno dowódcą: 6 batalionu granicznego (lipiec – 10.12.1920), 9 batalionu piechoty górskiej (10 grudnia 1920 – 4 lipca 1923), 6 batalionu górskiego (5 lipca 1923 – 10 października 1925) i 5 batalionu górskiego (10 października 1925 – 30 grudnia 1926). W 1924 roku odbył kurs strzelców alpejskich we Francji w Grenoble.