Jej ojciec był dyktatorem powstania styczniowego, a po jego straceniu (5 sierpnia 1864) władze carskie zamierzały zabrać jego córki do internatu instytutu w Moskwie i poddać rusyfikacji, jednak odłożono to wobec choroby ich macochy. Potem tej sprawy nie podjęto i córki mogły kształcić się w Warszawie oraz w Paryżu.
Ukończyła naukę w pensji Pauliny Krakowowej w Warszawie. Później uczyła się w zakładzie „Hôtel Lambert” dla córek emigrantów w Paryżu, utrzymywanym przez Czartoryskich. Po powrocie na ziemie polskie poświęciła się zawodowi pedagogicznemu, pracując głównie na pensjach prywatnych. Następnie studiowała dykcję, deklamację, poprawianie wymowy. Po kilku latach została nauczycielką w tym zakresie. Działała w tajnej oświacie narodowej. Z uwagi na swoją pracę była powszechnie znana w całej Warszawie.
Interesowała się sztuką. Pozostawiła po sobie poezje o charakterze religijnym, które publikowała oraz przekazywała znajomym. Od 1900 do 1905 przy ul. Mostowej 16 prowadziła Tani Dom Noclegowy dla Włościan Przyjeżdżających do Warszawy.