Prywatnie do końca życia pozostała w stanie panieńskim. Zmarła po długiej chorobie 26 sierpnia 1907 w wieku 47 lat w sanatorium dr. Dydyńskiego w Warszawie. We wspomnieniu pośmiertnym na łamach „Słowa Polskiego” została określona jako „prawa, zacna i wytrwała kobieta, wysoko szanowana w szerokich kołach inteligencji”. Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie 28 sierpnia 1907 (kwatera 203, rząd 1, miejsce 22). Na jej nagrobku uwieczniono inskrypcję o treści: „Alojza Trauguttówna, córka Romualda, pożyteczna i serdeczna pracownica na niwie języka polskiego, prosi o zdrowaś maria za ojca i za siebie”. W tym samym miejscu symbolicznie został upamiętniony jej ojciec Romuald oraz straceni wraz z nim Rafał Krajewski, Józef Toczyski, Roman Żuliński i Jan Jeziorański. Spoczęła tam także jej siostra Anna Juszkiewicz.
O Alojzie Trauguttównie wspominała Dionizja Wawrzykowska-Wierciochowa w książce pt. Maria Bohuszewiczówna, a także Joanna Rusin w monografii pt. Człowiek świętego imienia. Legenda Traugutta w piśmiennictwie polskim XIX i XX wieku (2002).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Nauczyciele szkół w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy nauczyciele domowi Kategoria:Nauczyciele IX Liceum Ogólnokształcącego im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie Kategoria:Polscy nauczyciele języka polskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Alojza Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1907