Podkreślały jednak, że był to test służący rozwojowi technologii jądrowej i pokojowemu jej wykorzystaniu. W kolejnych latach Indie rozpoczęły budowę własnych reaktorów, a pierwszy z nich o mocy 100 MW uruchomiono 8 sierpnia 1985 w Dhurva. Pozyskane materiały z reaktorów jądrowych posłużyły do produkcji pierwszej bomby jądrowej. 11 maja 1998 na pustyni Thar Indie przeprowadziły trzy równoczesne podziemne próby jądrowe, dwa dni później dwa kolejne podziemne testy, a po nich zadeklarowały zakończenie serii prób jądrowych. W wyposażeniu sił zbrojnych Indii znajduje się (2016) około 90-110 głowic jądrowych, które mogą być przenoszone przez balistyczne pociski lądowe, atomowe okręty podwodne z balistycznymi rakietami SLBM i lotnictwo myśliwsko-bombowe.
Doktryna nuklearna Indyjska doktryna nuklearna bazuje na zasadach „minimalnego wiarygodnego odstraszania” i rezygnacji z pierwszego użycia broni atomowej. Indie rezerwują sobie prawo do użycia tej broni w odpowiedzi na atak bronią nuklearną, biologiczną lub chemiczną na indyjskie terytorium i jej siły zbrojne. Zmasowany odwet atomowy będzie wymierzony w ważne obiekty przemysłowe, węzły komunikacyjne i skupiska ludności (strategia counter-value).