Indie odrzucają wykorzystanie broni jądrowej w skali taktycznej.
Komponent lądowy mały|Agni-II thumb|Pocisk manewrujący BrahMos Komponent lądowy stanowią rakiety krótkiego zasięgu: Prithvi-II i Agni-I, średniego zasięgu: Agni-II; pośredniego zasięgu: Agni-III i dalekiego zasięgu: Agni-IV i Agni-V. Pierwszym pociskiem rozwijanym w ramach programu Integrated Guided Missile Development Programme był Prithvi-II. W 2004 do uzbrojenia weszła rakieta Agni-I, która montowana jest na mobilnych wyrzutniach kolejowych i samochodowych. Rakiety te znajdują się w uzbrojeniu 334 Grupy Rakietowej stacjonującej w Secunderabad. W latach 2002–2004 wprowadzono na wyposażenie, a w 2011 uzyskała gotowość operacyjną dwustopniowa rakieta zamontowana na samochodowej wyrzutni − Agni-II. Jest uzbrojona w głowicę konwencjonalną lub jądrową. Rakiety te mogą razić cele na terytorium Pakistanu, środkowych i południowych Chin. Znajdują się w uzbrojeniu 335 Grupy Rakietowej stacjonującej w północnej części Indii. Rakieta pośredniego zasięgu Agni-III może razić cele w Pakistanie, na Bliskim Wschodzie i na całym terytorium Chin z dokładnością do 40 m. Umieszczana jest na mobilnych wyrzutniach kolejowych. W 2014 Indie wprowadziły do uzbrojenia dwustopniową rakietę na paliwo stałe montowaną na kolejowych wyrzutniach Agni-IV.