W 1945 roku wyjechał do Halle, gdzie zmarł w 1967 roku.
Dorobek naukowy W swojej pracy naukowej zajmował się muzyką okresu XVI–XVIII wieku. Był dyrygentem Oratorium na Boże Narodzenie Johanna Sebastiana Bacha. Jego praca doktorska Die Anfänge des Basso Continuo (wyd. Lipsk 1918) poświęcona jest zagadnieniu teorii i praktyki basso continuo. Opublikował m.in. prace Bach-Genealogie (1915), Beiträge zu einer Anleitung Clavichord und Cembalo zu spielen (Strasburg 1934) i Beiträge zur Musikforschung (tom 1, Halle 1935). Przywiązywał dużą wagę do podstawy źródłowej i problematyki wykonawczej zgodnej z duchem epoki. Napisał liczne przyczynki biograficzne i przewodniki biobibliograficzne, przygotowywał edycje źródłowe dzieł Heinricha Schütza. Badał twórczość Johanna Sebastiana Bacha i jego poprzedników, a także Georga Friedricha Händla, przyczyniając się do renesansu zainteresowania jego twórczością.
Do grona jego doktorantów należał przyszły profesor Johannes Piersig, organista i kantor kościoła św. Elżbiety we Wrocławiu, autor rozprawy Das Weltbild des Heirich Schütz (1947).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieccy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Śląskiego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu Kategoria:Niemieccy dyrygenci