Charakterystyka thumb|240px|Pociski balistyczne na wystawie IDEAS 2008 w Karaczi thumb|240px|Pociski manewrujące Babur na wystawie IDEAS 2008 Decyzję o rozpoczęciu prac nad bronią jądrową rząd pakistański podjął w 1971 po przegranej wojnie z Indiami, w wyniku której utracił kontrolę nad Pakistanem Wschodnim – Bangladeszem. Głównym ośrodkiem badań nad bronią atomową był Khan Research Laboratories. Jego dyrektor dr Abdul Qadeer Khan wcześniej pracował w instytutach atomowych w Holandii i w Niemczech i tam zdobywał wiedzę na temat technologii wzbogacania uranu. W połowie lat 80. XX w. przeprowadzono serię „zimnych” testów i pomimo amerykańskich sankcji kontynuowano prace nad rozwojem broni jądrowej. W 1998, w górach Ras Koh, dokonano pierwszej próby jądrowej. W ramach testu o kryptonimie Chagai-I przeprowadzono pięć jednoczesnych podziemnych wybuchów o mocy do 40 kt. Dwa dni później przeprowadzono test Chagai-II, o mocy wybuchu 12 kt. W wyniku przeprowadzonych testów, Pakistan wstąpił do „klubu atomowego” i stał się jedynym krajem muzułmańskim posiadającym broń jądrową. Pakistan nie przystąpił do Traktatu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej, który uważał za dyskryminacyjny i Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób z Bronią Jądrową.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Broń jądrowa Pakistanu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.