W wyposażeniu sił zbrojnych Pakistanu znajduje się (2016) około 100-120 głowic jądrowych, które mogą być przenoszone przez balistyczne pociski lądowe, lądowe i lotnicze rakiety manewrujące oraz lotnictwo myśliwsko-bombowe. Pakistan zastrzega sobie prawo użycia broni jądrowej jako pierwszy, również w odpowiedzi na atak konwencjonalny.
Komponent lądowy thumb|240px|Makieta rakiety Ghauri na stacji kolejowej w Lahore W uzbrojeniu sił zbrojnych Pakistanu znajdują się trzy typy balistycznych pocisków rakietowych bazowania lądowego. Są to rakiety krótkiego zasięgu: Abdali-1 i Ghaznavi; średniego zasięgu: Ghauri-I, Ghauri-II, Shaheen-I, Shaheen-II oraz pośredniego zasięgu: Shaheen-III. Pakistańskie rakiety balistyczne powstają w kooperacji z partnerem chińskim. Pod koniec lat 80. XX w. Chiny podpisały z Pakistanem umowę sprzedaży pocisków i ich wyrzutni. Dostarczono kilkadziesiąt kompletnych wyrzutni wraz z pociskami DF-11 i rozmieszczono je w bazie sił powietrznych w Sargodha. Na bazie pocisku DF-11 Pakistan zbudował własną wersję pocisku – Ghaznavi (Hatf-3). Pierwszy test pocisku przeprowadzono w maju 2002, a do służby wszedł on w roku 2004. Równolegle z pociskiem Ghaznavi rozwijano pocisk Abdali. Wraz z zakupem rakiet DF-11, program początkowo zamrożono, a ponownie powrócono do niego w drugiej połowie lat 90.