Sprawa skreślenia Lidii Poët z listy osób o uprawnieniach adwokackich wywołała we Włoszech debatę publiczną: 25 z 28 gazet poparło umożliwienie kobietom pełnienia dowolnych ról zawodowych. Prawnik z Turynu Santoni De Sio w 1884 opublikował książkę broniącą praw kobiet, apelując o zmianę w mentalności włoskiej wzorem USA. Zarząd Izby Adwokackiej w Wenecji wezwał polityków do zmiany ustawodawstwa w celu zrównania praw kobiet i mężczyzn. Jednocześnie rosnące w siłę ruchy feministyczne i postępowe apelowały o rewizję kodeksu i jego egalitaryzację, zbijały też argumenty o szowinistycznym i niemerytorycznym podłożu, których nie brakowało. Choć we Włoszech dopuszczono kobiety do studiów wyższych na równi z mężczyznami, to nie ustalono zasad dopuszczenia ich do praktyki w zawodzie. Gdy pierwsze absolwentki studiów prawniczych zaczęły zgłaszać chęć pracy w zawodzie, rząd włoski został zmuszony do zajęcia się kwestią, choć nadal pojedyncze przypadki rozpatrywano indywidualnie. Sprawa Poët nie była więc wyjątkiem. Prawniczkę wspierała gazeta „La donna”. Lidia Poët prowadziła działalność prawniczą mimo braku możliwości występowania w sądzie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lidia Poët · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.