Większość z nich skierowała się do Prnjavoru, Derventy i Slawonii. Ze względu na groźbę dalszych napaści, polscy mieszkańcy tych regionów otrzymali broń od władz jugosłowiańskich i sformowali oddziały celem obrony swoich wsi. Po negocjacjach na szczeblu głów państw oraz ministrów spraw zagranicznych i wewnętrznych, jako miejsce, do którego powrócą Polacy, wskazano Dolny Śląsk (większość trafiła do Bolesławca). 2 stycznia 1946 Polska i Jugosławia podpisały w Belgradzie międzyrządowy protokół o przesiedleniu Polaków. Zgodnie z jego postanowieniami między innymi każdy polski migrant zrzekał się własności swoich nieruchomości w Jugosławii.
Sam proces przesiedlania się Polaków z Bośni i Hercegowiny trwał od 28 marca do listopada 1946. Liczbę przesiedlonych szacuje się, w zależności od szacunków, na od 14 088 do ok. 18 tys. osób. Do końca 1946 do Polski wracali także Polacy z innych części Jugosławii. Z Chorwacji przeniosło się 231 rodzin liczących 999 osób, z Serbii 45 rodzin (198 osób), ze Słowenii 5 rodzin (16 osób). W okolicach Bosanskiej Gradiški pozostały jednak grupy Polaków liczące około 4000 osób.