Życie prywatne Mówił płynnie w 9 obcych językach (niemieckim, francuskim, hiszpańskim, portugalskim, włoskim, rosyjskim, greckim, niderlandzkim i rumuńskim). Był bardzo pracowity. Opowiadano historię, że kibicując na meczu baseballowym, w przerwie wyciągnął notatki i redagował je, nawet w czasie drugiej połowy meczu. Jako wykładowca starał się skłonić studentów do samodzielnej pracy.
Grał na fortepianie. Umiejętnie szkicował, a także malował portrety.
Miał duże poczucie własnej wartości, co powodowało konflikty. Prawdopodobnie z powodu osobistych konfliktów nie został wybrany do National Academy of Sciences. Zapytany o największego współczesnego geologa, odpowiedzieć miał „to ja”. Gdy inny pracownik uniwersytetu zaparkował na miejscu przeznaczonym dla Moore’a, ten zepchnął jego samochód i pozwolił mu stoczyć się do pobliskiego stawu.
Nagrody Za wkład naukowy R. Moore otrzymał wiele nagród, między innymi: doktorat honoris causa macierzystego Denison University (1935) Ferdinand V. Hayden Memorial Medal (1956) Sidney Powers Memorial Medal (1959) Paleontological Society Medal (jako pierwszy, w 1963 roku) Medal Wollastona (1968) Mary Clark Thompson Medal (1970) William H. Twenhofel Medal (jako pierwszy, w 1972 roku)