Obszar, na którym dominuje zabudowa osiedla, określany jest jako wielkie osiedla blokowe. W pozostałym zakresie zabudowy, na obszarach gdzie zabudowa osiedla stanowi uzupełnienie zachowanej po II wojnie światowej tkanki miejskiej, są to tereny zabudowy śródmiejskiej, w rejonie placu Icchaka Lejba Pereca, ulicy o tym samym imieniu i okolicznych ulic takich jak ulica Szczęśliwa, Żelazna, Lwowska czy Jemiołowa. Natomiast teren na południe od ulicy Kruczej do alei gen. Józefa Hallera, na którym zabudowa osiedla również stanowi jedynie uzupełnienie wolnych obszarów pośród zachowanej dawnej zabudowy, określany jest jako osiedla kameralne.
Historia Historia obszaru, na którym zbudowano osiedle mieszkaniowe „Gajowice”, to historia Gajowic. Ważną datą dla tego terenu jest rok 1868 kiedy to został on włączony w granice miasta. W końcu XIX wieku był już gęsto zabudowany kamienicami czynszowymi, szczególnie w części północnej, a domami szeregowymi i willami, w części południowej. W wyniku działań wojennych prowadzonych w czasie II wojny światowej w ramach oblężenia Wrocławia z 1945 r. znaczna część zabudowy uległa zniszczeniu. Po odgruzowaniu powstały wolne tereny z siatką przedwojennych ulic, które przeznaczono do zabudowy.