Projektowanie osiedla rozpoczęto w 1959 r. Był to pierwszy po II wojnie światowej tak duży zespół mieszkaniowy we Wrocławiu. Według różnych źródeł miał być przeznaczony dla dwudziestu – trzydziestu tysięcy mieszkańców. Inwestorem była Dyrekcja Budowy Osiedli Robotniczych Wrocław – Miasto I, która projektowanie osiedla powierzyła zespołowi pracowni Miastoprojekt – Wrocław. Realizacja osiedla była prowadzona w latach 1960-1970. Ówcześnie był to rejon największej koncentracji potencjału budowlanego w mieście. Podkreśla się także, iż inwestycja była wielkim poligonem doświadczalnym z próbami technologicznymi i realizacyjnymi. Można także wskazać daty realizacji niektórych konkretnych obiektów: wysokie punktowce przy ulicy Grabiszyńskiej oddano do użytkowana w 1963 r., budynki szkół podstawowych przy ulicy Grochowej 36-38 w 1964 r., dawny budynek liceum ogólnokształcącego nr V w 1966 r., budynek przedszkola przy ulicy Grochowej 15 również w 1966 r., dom mieszkalno-usługowy przy ulicy Grabiszyńskiej w 1967 r., pierwsze trzy budynki, tzw. „żyletkowce”, położone przy ulicy Lubuskiej nr 54-60, 62-68 oraz 70-76 w 1967 i 1968 r. Budowę pozostałych dwóch takich budynków kontynuowano w latach następnych.