Może obejmować zarówno oddolne inicjatywy nieformalne, przejazdy protestacyjne i kampanie edukacyjne, jak i działalność organizacji pozarządowych, udział w konsultacjach publicznych oraz rzecznictwo wobec administracji publicznej.
Perspektywa badawcza i strategie działania W literaturze naukowej aktywizm rowerowy analizowany jest jako forma ruchu społecznego i część szerszych sporów o organizację mobilności miejskiej, przestrzeni publicznej oraz dominację samochodu w planowaniu transportu. Peter Cox wskazuje, że aktywizm rowerowy obejmuje zarówno działania protestacyjne, jak i edukacyjne, innowacyjne, instytucjonalne oraz prefiguratywne, czyli praktyki mające pokazywać możliwe formy przyszłej, bardziej rowerowej mobilności.
Do repertuaru działań aktywistów rowerowych należą m.in. kampanie edukacyjne, przejazdy protestacyjne, interwencje w przestrzeni publicznej, zbieranie i udostępnianie danych o bezpieczeństwie ruchu, rzecznictwo wobec władz publicznych, udział w konsultacjach oraz współtworzenie lokalnych polityk transportowych.