W lutym 1939 r. został instruktorem i wychowawcą w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie. Po wybuchu II wojny światowej latał na PZL P.7a w szkolnej eskadrze myśliwskiej osłaniającej dęblińską szkołę. Po ataku ZSRR na Polskę został ewakuowany na południe kraju, a następnie przekroczył granicę z Rumunią. Uniknął internowania i przez Jugosławię i Grecję, na pokładach statków „Ajos Nikolaos” i „Ville de Strasbourg”, przedostał się do Francji. Został przydzielony do Polskiej Bazy Lotniczej w Lyon-Bron, następnie znalazł się w pierwszej grupie Polaków skierowanych na szkolenie myśliwskie w Montpelier. Po ukończeniu szkolenia znalazł się w kluczu z kpt. Janem Pentzem i ppor. Bohdanem Andersem przydzielonym do Groupe de Chasse II/6 stacjonującej w Anglure-Vornarce. W czasie kampanii francuskiej uzyskał 1/2 pewnego zwycięstwa nad He 111 oraz 1/2 nad Do 17.
Po zakończeniu walk został ewakuowany drogą morską do Wielkiej Brytanii na pokładzie statku „Apapa”, trafił do bazy polskiego lotnictwa w Blackpool. Otrzymał numer służbowy RAF P-1284 i 26 lipca 1940 r. został przydzielony do Dywizjonu 302, w jego składzie walczył podczas bitwy o Anglię, 15 września 1940 r. został zestrzelony podczas walki, ale zdołał wylądować przymusowo.