Włodzimierz Mikołaj Łazoryk (ur. 27 sierpnia 1904 w Kołomyi, zm. 8 stycznia 1995 w Chicago) – oficer Wojska Polskiego, pilot Polskich Sił Powietrznych, uczestnik bitwy o Anglię, kawaler Orderu Virtuti Militari. Dowódca 141., 143. i 152. eskadry myśliwskiej. Zastępca dowódcy 301. dywizjonu bombowego, dowódca eskadry w dywizjonie 305.
Życiorys W 1927 r. rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył w 1929 r. jako podporucznik obserwator z 46 lokatą. Otrzymał przydział do 41. eskadry liniowej w 4. pułku lotniczym. W 1931 r. ukończył kurs pilotażu w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa oraz Kurs Wyższego Pilotażu. Po ukończeniu szkolenia otrzymał w 1932 r. przydział do 141. eskadry myśliwskiej, od 27 listopada 1934 r. do 17 stycznia 1935 r. był jej dowódcą.
20 września 1937 r. został dowódcą 143. eskadry myśliwskiej. Po reorganizacji polskiego lotnictwa został przeniesiony do 5. pułku lotniczego w Lidzie, gdzie objął dowództwo nad 152. eskadrą myśliwską. W 1938 r. otrzymał awans na stopień kapitana. Na stanowisku dowódcy 152. em zastał go wybuch II wojny światowej.