W 1892 założyła szkółkę freblowską dla panien powyżej 15. roku życia, kształcącą tzw. bony freblowskie. Mieściła się ona w kamienicy Anny Wilczyńskiej przy ulicy Strzeleckiej 5. Program szkoły zakładał harmonijny rozwój intelektualny i fizyczny uczennic, wpajanie im miłości do Boga, natury oraz piękna, punktualności, pilności, posłuszeństwa, dobrych obyczajów, a także zamiłowanie do życia towarzyskiego i koleżeńskiego. Placówką kierowała wraz z Anielą Swinarską i Klarą Meyer, przywiązując dużą wagę do kultywowania języka polskiego i stosowania różnego rodzaju gier oraz zabaw freblowskich (piłki, klocki, itp.). Prace uczennic pokazano m.in. na Wystawie Robót Kobiecych w Poznaniu (kwiecień – maj 1894, Hotel Victoria przy ulicy 27 Grudnia) oraz na Wystawie Krajowej we Lwowie (1894).
W 1893 przy szkółce otwarła roczne Seminarium Wyższych Bon Freblowskich dla dziewcząt powyżej 16. roku życia, legitymujących się wcześniejszym odpowiednim wykształceniem w szkołach publicznych. Od 1895 udzielano tam prywatnych lekcji języka polskiego.