Kościół św. Publiusza (, ), znany też jako sanktuarium św. Publiusza (, ) – rzymskokatolicki kościół pod wezwaniem św. Publiusza, znajdujący się w Rabacie na Malcie.
Historia
Pierwszy kościół św. Publiusza powstał na początku XVII wieku, najprawdopodobniej ok. 1617 (jakkolwiek inne źródła podają daty 1609 i po 1610) nad grotą św. Pawła. Jego fundatorem był Hiszpan Juan Benegos (lub Beneguas) z Kordoby, zaś projektant nie jest znany. Wkrótce po budowie tak kościół, jak i grota pod nim przeszły pod władanie Zakonu św. Jana. O tej przynależności świadczy do dziś wiele ośmiokrańcowych krzyży maltańskich znajdujących się na ścianach (i nie tylko) sanktuarium.
Za rządów wielkiego mistrza Lascarisa (1636–1657) kościół został powiększony, a następnie w latach 1685–1692, przy okazji przebudowy przylegającego kościoła św. Pawła, on sam został przebudowany przez architekta Lorenzo Gafà według planów Francesco Buonamiciego.
Kamień węgielny stojącego do dziś kościoła położony został około 1726. Jego budowniczym był Salvu Borġ z Siġġiewi. Wówczas kościół stał się głównym wejściem do groty św.