Pawła; poprzednie, wciąż wiodące z budynku dzisiejszego muzeum Wignacourta, stało się wejściem bocznym. Nowy kościół został 1 lipca 1731 konsekrowany przez biskupa Alphérana de Bussan.
thumb|left|Boczna elewacja kościoła z kaplicą Najświętszego Sakramentu. Widoczne obie kopuły i boczne drzwi.
W 1753 dobudowana została po prawej stronie ołtarza niewielka kaplica Najświętszego Sakramentu. Koszty budowy pokrył wielki mistrz Manuel Pinto da Fonseca (1741–1773).
Architektura
Fasada kościoła św. Publiusza jest prawą (od strony patrzącego) częścią trójprzęsłowej fasady bazyliki św. Pawła. Półokrągło zakończone drzwi osadzone są w murze, nad nimi znajduje się podwójny fronton składający się z mniejszego półokrągłego osadzonego w większym trójkątnym. Wejście jest otoczone zestawem podwójnych pilastrów, podtrzymujących ciągły architraw ozdobiony metopami, na którym wspiera się duży półkolisty fronton. Całość zwieńczona jest szczytem, w którym znajduje się półkolista nisza z marmurowym posągiem św. Pawła, rzadkim przykładem sztuki średniowiecznej na Malcie.